این روش زمانی توصیه میشود که امکان ایجاد تغییرات گسترده در زیرساخت شبکه وجود نداشته باشد یا سازمان به دنبال یک راهکار امن و کمهزینه باشد.
شبکهسازی پسیو از طریق تغییرات سختافزاری و کابلکشی عمل میکند، در حالی که شبکهسازی اکتیو از نرمافزار برای کنترل شبکه استفاده مینماید.
خیر، شبکهسازی پسیو انعطافپذیری کمتری دارد، اما برای بسیاری از سازمانها، این سطح از انعطافپذیری کافی است.